ابن سینا
ابوعلی حسین بن عبدالله بن حسن بن علی بن سینا معروف به ابن سینا یا ابوعلی سینا در سال ۳۵۹ هجری شمسی در به دنیا آمد.
از معروف‌ترین آثار ابن سینا می‌توان به دو دانشنامه علمی و فلسفی جامع به نام‌های کتاب شفا و دانشنامه علائی، همچنین القانون فی الطب در زمینه پزشکی اشاره کرد.
پدرش از کودکی برای تعلیم و تربیت او تلاش بسیاری می‌کرد. او علم فقه را نزد استاد اسماعیل زاهد آموخت. پس از آن پدرش او را برای فراگیری علم منطق و هندسه نزد استاد ابوعبدالله ناتلی فرستاد. او در ده سالگی قرآن را حفظ کرده بود و ادبیات، هندسه و ریاضیات، صرف و نحو عربی را نیز میدانست. کتاب‌های اصول اقلیدس، مقدمه‌ی پورفیری و المجسطی نوشته‌ی بطلمیوس از آثاری هستند که ابن سینا در کودکی و زیر نظر اساتید مختلف مطالعه کرد.
ابن سینا در ۲ تیر سال ۴۱۶ هجری شمس درگذشت. آرامگاه او در شهر همدان امروزه یکی از کناطق معروف گردشگری در ایران است.
جایگاه ابن سینا
ابن‌سینا مؤثرترین چهره در علم و فلسفه در جهان اسلام شناخته می‌شود و القابی چون شیخ الرئیس، حجة الحق، شرف‌الملک به او داده‌اند. او در غرب به نام اویسنا (Avisina) و به لقب امیر پزشکان شناخته شده است. ابن‌سینا را مشهورترین دانشمند جهان از نظر نویسندگان اروپایی می‌دانند. کتاب قانون او در زمینه پزشکی نزدیک به هفتصد سال در مراکز علمی اروپا تدریس می‌شد. روز اول شهریور که زادروز ابن‌سینا است، به واسطه نقش مهم او در ترویج دانش پزشکی به نام روز ملی پزشک نامگذاری شده است. گفته شده در میان نخستین حکیمان نوافلاطونی ایران، تنها ابن سینا بود که فکری مستقل داشت. نفود شخصیت ابن سینا چنان بود که تا مدتی طولانی تغییر یا بسط نظریات او گناهی نابخشودنی به شمار می‌رفت. نفوذ ابوعلی را چنان زیاد می‌دانند که حتی در مکاتب کلامی و اشراقی و عرفانی آثاری از افکارش دیده می‌شود.
شاگردان
ابن سینا شاگردان زیادی را تربیت کرده که از جمله آنها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
- ابو عبیداللّه عبد الواحد بن محمّد جوزجانی
- ابو عبداللّه محمد بن احمد معصومی
- ابو الحسن بهمنیار بن مرزبان
- ابومنصور حسین بن طاهر بن زیله
- ابو الحسن علی نسائی