باباطاهر عریان

باباطاهر یا باباطاهر عریان یا باباطاهر همدانی در میانه قرن چهارم و اوایل قرن پنجم هجری قمری زندگی می‌کرد. او شاعر و عارف به نام همدانی بود و در سرودن دو بیتی شهرت داشت. باباطاهر در زمان سلطنت طغرل بیک سلجوقی زندگی می‌کرد. در آن دوران مرسوم بود که به پیروان وارسته لقب بابا می‌داده اند. <strong>مقبره باباطاهر عریان همدانی</strong> دوبیتی‌های باباطاهر شهرت جهانی دارند و او برخی از این اشعار را به زبان لری سروده‌است. بابا طاهر را به این دلیل عریان می‌گفتند که عارف مسلک بود و زندگی درویشی را پیش گرفته بود. این عزلت گزینی و انزوا و سلوک بابا طاهر باعث شده که جزئیات چندانی از زندگی شخصی او در دست نباشد.

باباطاهر همدانی، حدود ۸۵ عمر کرد و پس از آن در همدان درگذشت.

مقبره او در شهر همدان و در میدانی به نام همین شاعر واقع شده. بنای مقبره فعلی باباطاهر در سال ۱۳۷۶ به عنوان یکی از آثار ملی ایران و با شماره ثبت ۱۸۷۰ به ثبت رسید.

نمونه شعر

به صحرا بنگرم صحرا ته وینم

به دریا بنگرم دریا ته وینم

به هر جا بنگرم کوه و در و دشت

نشان روی زیبای ته وینم

***

اگر یار مرا دیدی به خلوت

بگو ای بی وفا ای بی مروت

گریبانم ز دستت چاک چاکو

نخواهم دوخت تا روز قیامت

***

تن محنت کشی دیرم خدایا

دل با غم خوشی دیرم خدایا

زشوق مسکن و داد غریبی

به سینه آتشی دیرم خدایا

***

شب تاریک و سنگستان و مو مست

قدح از دست مو افتاد و نشکست

نگهدارنده‌ اش نیکو نگهداشت

و گرنه صد قدح نفتاده بشکست