تقسیمات کشوری ایران

تقسیمات کشوری ایران در آخرین قانون و اصلاحات مرتبط با آن به استان، شهرستان، بخش، شهر، دهستان، روستا تقسیم می‌شود.^[1] بر اساس آخرین تقییرات قانون روستا کوچکترین واحد و استان بزرگترین واحد تقسیمات کشوری است. امروزه ایران دارای 31 استان و ده‌ها هزار بخش و بیش از هزار شهر است.'''نقشه استان‎‌های [[ایران''']]

پیشینه

نخستين قانون تقسيمات كشوری (قانون اياالت و واليت)

پس از نهضت مشروطیت در اولین دوره قانونگذاری به سال 1721هجری شمسی، اولین قانون تقسیمات کشوری ایران، تحت عنوان قانون تشکیلات ایالات و ولایت به تصویب رسید.

OPENblockquoteدر قانون تشکیلات ایالات و ولایت درباره تعریف تعریف ایالت و ولایت چنین آمده است: ایالت قسمتی از مملکت است که دارای حکومت مرکزی بوده و ولایت، حاکم نشین جزع و توابع می‌باشد، اعم از حکومت تابع پایتخت یا تابع مرکز والیتی.

دومين قانون تقسيمات كشور در سال 1316

در 16 آبانماه 1316 هجری شمسی که قانون، تقسیمات کشور و وظایف فرمانداران و بخشداران به تصویب رسید که تغییرات مهمی در محدوده تقسیمات کشوری به عمل نیاورد.

سومین قانون تقسیمات کشور در سال 1362

پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران و در سال 1358 ، عمده تغییرات در تغییر نام عناصر و واحدهای تقسیمات کشوری بوده است. اما پس از گذشت چند سال از پیروزی در سال 1362 قانون سوم تقسیمات کشوری ایران تحت عنوان قانون تعاریف و ضوابط تقسیمات کشوری به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید. آئین نامه اجرایی قانون یاد شده نیز در سال 1363 به تصویب هیات دولت رسید. ضمن اینکه بندهایی از آن قانون در سال 1389 مجددا مورد اصلاح قرار گرفت. ^[2]

فهرست استان‌های ایران

ایران در سال 1316 دارای 10 استان بود که پس از آن به 14 استان افزایش یافت. امروز ایران دارای 31 استان و بیش از 1000 شهر است.

در ادامه فهرست استان‌های ایران به همراه برخی از نکات مهم آن ها را مشاهده می‌کنید.

منابع