زبان عربی
زبان عَرَبی (به عربی: اللُّغَة العَرَبِيّة) یکی از زبان‌های سامی مرکزی از خانواده زبان‌های آفروآسیایی است.
زبان عربی در طول تاریخ خود بر بسیاری از زبان‌های دیگر در سراسر جهان تأثیر گذاشته است، به‌ویژه زبان‌های فرهنگ‌های مسلمان و کشورهایی که توسط مسلمانان فتح شده‌اند. برخی از زبان‌های تحت تأثیر بیشتر عبارتند از فارسی، ترکی، هندوستانی (هندی و اردو)، کشمیری، کردی، بوسنیایی، قزاقستانی، بنگالی، مالایی (اندونزیایی و مالزیایی)، مالدیویی، پشتو، پنجابی، آلبانیایی، ارمنی، آذربایجانی، سیسیلی، اسپانیایی، یونانی، بلغاری، تاگالوگ، سندی، اودیه، عبری و هوسه و برخی از زبان‌ها در بخش‌هایی از آفریقا، مانند سومالیایی و سواحلی. برعکس، عربی کلماتی را از زبان‌های دیگر، از جمله آرامی، عبری، لاتین، یونانی، فارسی و تا حدی ترکی، انگلیسی، فرانسوی و سایر زبان‌های سامی وام گرفته است.
عربی توسط 380 میلیون گویشور، چه بومی و چه غیر بومی، در جهان عرب صحبت می‌شود، که آن را به پنجمین زبان پرگفتار در جهان تبدیل می‌کند. همچنین چهارمین زبان پرکاربرد در اینترنت است. همچنین به عنوان زبان عبادی بیش از 1.9 میلیارد مسلمان عمل می‌کند. در سال 2011، عربی را پس از انگلیسی، چینی ماندارین استاندارد و فرانسوی، چهارمین زبان مفید برای تجارت قرار داد. عربی با الفبای عربی نوشته می‌شود که به خط ابجد و از راست به چپ نوشته می‌شود، اگرچه گاهی انواع گفتاری آن به‌ویژه در چت و فضای مجازی به عربیزی (لاتین نویسی عربی) از چپ به راست و بدون املای استاندارد نوشته می‌شود.