صبح آخرین روز
فهرست مطالب
صبح آخرین روز مجموعه تلویزیونی ایرانی در زمینه امنیتی-سیاسی به کارگردانی حسین تبریزی و تهیه‌کنندگی مصطفی علمی‌فرد انجام گرفته است.. این سریال زندگی مجید شهریاری از کودکی تا زمان مرگ ساخته شده را روایت می‌کند و در اردیبهشت ماه سال ۱۴۰۰ به روی آنتن شبکه دو سیما رفت. صبح آخرین روز در تهران، زنجان و مریوان تصویربرداری شده و اثری از شبکه اشراق (شبکه استانی زنجان) است. صبح اخرین روز
| اطلاعات | |
|---|---|
| ژانر: | امنیتی/سیاسی |
| کارگردان(ها): | حسین تبریزی |
| نویسنده(ها): | فاطمه حیدری |
| تهیه‌کننده(ها): | مصطفی علمی‌فرد |
| فیلمبردار(ها): | مهدی رضایی |
| کشور(های) سازنده: | ایران |
| زبان اصلی: | فارسی |
| تعداد قسمت‌ها: | 27 |
| تاریخ انتشار اولیه: | ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۰ |
داستان
این سریال زندگی مجید شهریاری از زمان کودکی تا زمان مرگ وی را روایت می‌کند.
بازیگران
- کاوه خداشناس در نقش مجید شهریاری
- سپیده خداوردی در نقش همسر مجید شهریاری
- زهرا سعیدی در نقش مادر مجید شهریاری
- حمیدرضا عطایی در نقش حمید سپهر
- شهرام عبدلی در نقش دایی جلیل
- مهران رجبی در نقش مش باقر
- میرطاهر مظلومی در نقش اکبر
- سیروس همتی در نقش فرید شهریاری برادر مجید شهریاری
- پریسا دوستی در نقش جوانی مادر مجید شهریاری
- زهرا جهرمی
- اردشیر رستمی
- مهدی صبایی
- افشین نخعی
آشنایی با شهید مجید شهریاری
حسین تبریزی کارگردان سریال "صبح آخرین روز" که با محوریت دانشمند شهید هسته‌ای مجید شهریاری ساخته شده است، درباره ترور شهدای هسته‌ای به خبرنگار مهر گفت[1]
OPENblockquote فلسفه ترور در تمام دنیا منحوس است فرقی هم نمی‌کند چه کسی باشد اما اینکه چه کسی ترور می‌شود قضیه را مهم‌تر می‌کند.من تا قبل از اینکه بخواهم سریالی درباره شهید شهریاری بسازم، شاید فکر می‌کردم او یک سیاست‌مدار بوده است و اهدافی هم داشته است ولی وقتی وارد زندگی این افراد می‌شویم وجوه علمی و معصومیت و مظلومیت آن‌ها برایتان پررنگ می‌شود و این سوال ایجاد می‌شود که چنین شخصیتی چرا باید ترور شوند.
شهید شهریاری شخصیتی است که در مدارج علمی بالا می‌رود و به نقطه‌ای می‌رسد که نشان می‌دهد تنها فردی است که مسائل سخت اتمی را حل می‌کند و کسی که به این درجه می‌رسد قطعاً از ویژگی‌ها و توانمندی خاصی برخوردار است.
منابع
منابع
- <جزییات اولین سریال درباره دانشمند هسته‌ای/ زنده بود اجازه نمی‌داد>، برداشت شده در 30 دی 1403 ↩