فرهاد پنجم
فرهاد پنجم متولد ۱۷ ق. م به عنوان پادشاه ایران در سلسله اشکانیان بود. فرهاد پنجم پس از مسموم کردن پدرش فرهاد چهارم به کمک مادر رومی خود ملکه موزا و همراه وی به طور مشترک بر تخت سلطنت نشست. آنها بین سال‌های 2 ق.م تا سال 4 م حکومت کردند. در سال ۴ پس از میلاد، فرهادک و مادرش پس از برکناری توسط اشراف اشکانی به روم گریختند و ارد سوم به پادشاهی رسید.پادشاهان ایران
| فرهاد پنجم | |
|---|---|
| لقب(ها): | شاهنشاه، شاه بزرگ، شاه اشکانی |
| تاریخ تولد: | ۱۷ ق. م |
| سلسله: | اشکانیان |
| قلمرو: | کشورهای ایران، افغانستان، ترکمنستان، عراق و سوریه |
| مرکز حکومت: | تیسفون |
| شاه قبلی: | فرهاد چهارم |
| شاه بعدی: | ارد سوم |
| آغاز سلطنت: | 2 ق. م |
| پایان سلطنت: | 4 م |
| نام پدر: | فرهاد چهارم |
قلمرو
در منابع قلمرو حکومت فرهاد پنجم 'کشورهای ایران، افغانستان، ترکمنستان، عراق و سوریه' ذکر شده است.