قندون جهیزیه
قندون جهیزیه عنوان یک فیلم سینمایی ایرانی است که به کارگردانی و نویسندگی علی ملاقلی‌پور در سال 1393 تولید شد.
ازجمله بازیگران اصلی این فیلم می‌توان به صابر ابر و نگار جواهریان اشاره کرد.
خلاصه
خلاصه داستانی که از سوی عوامل سازنده این فیلم منتشر شده است به این شرح است:
OPENblockquote عطا و معصومه در خانه‌ای مستاجرند، موعد اجاره آنها پایان یافته اما می‌خواهند در خانه بمانند.
بازیگران
بازیگران فیلم قندون جهیزیه عبارتند از:
رضا ثاقب رای
حسن عباسی
کریم اکبری‌مبارکه
مصطفی ساسانی
حیدر زرقومی
عوامل
عوامل و سازندگان فیلم قندون جهیزیه عبارتند از:
نویسنده: علی ملاقلی‌پور
کارگردان: علی ملاقلی‌پور
تهیه کننده: سعيد سعدی
مدیر فیلمبرداری: مسعود سلامی
صدابردار: حسین بشاش
طراحی صحنه: غزاله معتمد
چهره‌پردازی: سهند ترابی
مشاور كارگردان: بهرام توكلی
مدیر تولید: سعيد سعدی
دستيار كارگردان: محمدمهدی قپانی
برنامه ريز: محمدمهدی قپانی
سرمایه‌گذار: سعيد سعدی
منشی صحنه: نفيسه ذاكری
دستيار اول فيلمبردار: اميد رخ افروز
طراح صحنه و لباس: غزاله معتمد
موسیقی: میلاد عمرانلو
جوایز
فیلم سینمایی قندون جهیزیه پس از شرکت در جشنواره فیلم فجر موفق به دریافت سیمرغ بلورین بهترین استعداد جوانان از سی و سومین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر شد. این جایزه به کارگردان فیلم علی ملاقلی‌پور تعلق گرفت.
نقد و بررسی
سید ناصر هاشم‌زاده منتقد سینما و تلویزیون در تاریخ 18 شهریور 1394 در نشستی با حضور کارگردان فیلم قندون جهیزیه در محفل سینما انقلاب درمورد این فیلم گفت:
اين فيلم را بسيار بالاتر از يک فيلم متوسط ديدم. حتی مي توانم به آن عنوان يک فيلم خوب را هم بدهم. "قندون جهيزيه" فيلم خوبی بود و حال من را هم خوب کرد. در حقيقت احساس خوبی با ديدن فيلم به من دست داد. با همه نقدهايی که به فيلم دارم اين فيلم را شريف ديدم و فيلمی ديدم که از زندگی صحبت می‌کند. اين فيلم در درون خود به مسائل زندگی، آدمهايی که ما آنها را می‌شناسيم و آدمهايی که نوع رفتار و حرف زدن آنها برای ما آشناست پرداخته است.
براي همين هم حس می‌کنم با همه مشکلاتي که در موضوع فيلم در فيلمنامه وجود دارد در کل فيلم را قابل بحث و قابل تامل ديدم. در این سینمای بی‌حس و رمقی که داریم و مدت‌هاست که این سینما ما را آزار می‌دهد با فیلمی روبرو شدیم که نخستین ساخته آقای علی ملاقلی‌پور است و این نوید را به ما می‌دهد که جوانانی وارد سینما شدند که نگاهی درست‌تر، عمیق‌تر و پرتلاش‌تر نسبت به زندگی ما خواهند داشت.
فیلم شروع خوبی پایان خوبی دارد ولی پایان مقداری شعاری شده است و در کل با آن شلوغی‌هایی که در وسط فیلم دارد و شاید کمی آزار دهنده باشد ولی در کل مفرح و برای بیننده جالب هم هست و مخاطب از دیدن آن خسته نمی‌شود.
نقص وسط فیلم را این می‌دانم که درست به شخصیت زن که آرزوی او داشتن یه خانه خوب با وسائل خودش است پرداخت نشده است. به طور مثال خوب بود که یکی دو جا قندون نشان داده شود. همچنین یکی دو جا لازم بود وسائلی را که زن بر روی آن حساس است نشان داده شود.
در خصوص طراحی صحنه هم باید به این نکته اشاره کنم که تک تک اجزایی که در فیلم می‌بینیم ساعت ها برای آن وقت صرف شده است. به طور مثال لباس‌های زن خانه، پرده، قندون و روتختی، همه گل دارند. در حقیقت گل در فرهنگ ما نشانه طراوت و سرزندگی است. یک نکته دیگر هم که باید عرض کنم این است که این خانه از جنس زن خانه است. از طرف دیگر طراحی صحنه خانه هم باید باورپذیر باشد. چرا که این خانه را زن خانه چیدمان کرده است.[1]
منابع
منابع
- برخورد با قندون جهیزیه در تاریخ سینمای ایران عجیب است [برداشته شده در 24 آذر 1401] ↩