مجمع تشخیص مصلحت نظام
مجمع تشخیص مصلحت نظام یکی از نهادهای اصلی در جمهوری اسلامی ایران است که وظیفه اصلی آن، رفع اختلافات میان مجلس شورای اسلامی و شورای نگهبان است. این مجمع شامل ۴۶ عضو ثابت و یک عضو متغیر بسته به موضوع جلسه است. اعضای ثابت مجمع هر پنج سال با حکم رهبری انتخاب میشوند.

تاریخچه مجمع تشخیص مصلحت نظام
با آغاز انقلاب اسلامی و اختلافات بین مجلس و شورای نگهبان بر سر تطابق مصوبات مجلس با موازین اسلامی، مجلس شورای اسلامی در مهر ماه سال ۱۳۶۰ طی نامهای از سید روحالله خمینی خواست تا راهحلی ارائه دهد. او نیز به مجلس اجازه داد که موارد خاص را با اکثریت آرا و بهطور موقت تصویب کنند. اما با ادامه این اختلافات، در بهمن ماه ۱۳۶۲ درخواست تأسیس نهاد جدیدی برای حل اختلافات به امضای مقامات ارشد وقت، از جمله رئیسجمهور و رئیس مجلس شورای اسلامی به امام خمینی ارسال شد. در پاسخ به این درخواست، در ۱۷ بهمن ۱۳۶۶ مجمع تشخیص مصلحت نظام تأسیس شد.
این مجمع که در آغاز به منظور حل اختلافات محدود به مصوبات مجلس و شورای نگهبان بود، پس از بازنگری در قانون اساسی در سال ۱۳۶۸ وظایف بیشتری برعهده گرفت و به عنوان یکی از ارکان تصمیمگیری در نظام جمهوری اسلامی ایفای نقش کرد.
وظایف مجمع تشخیص مصلحت نظام
مطابق قانون اساسی جمهوری اسلامی، مجمع تشخیص مصلحت نظام ۸ وظیفه اساسی بر عهده دارد که شامل ۴ وظیفه عمومی و ۴ وظیفه ویژه در شرایط خاص میشود.
وظایف عمومی
- حل اختلافات میان مجلس و شورای نگهبان و تشخیص مصلحت
- ارائه پیشنویس سیاستهای کلی نظام به منظور اجرای اصل ۱۱۰ قانون اساسی
- حل معضلات کشور با ارجاع از سوی رهبری
- اظهار نظر در خصوص استفساریههای مربوط به مجمع
وظایف مقطعی
- ارائه مشاوره در اموری که رهبری ارجاع میدهد.
- تشکیل شورای سهنفره در صورت خالی شدن جایگاه رهبری به علت فوت، استعفا یا عزل
- تصویب مصوبات شورای رهبری در صورت خالی بودن جایگاه رهبری
- مشارکت در اصلاحات قانون اساسی طبق اصل ۱۷۷
طبق خاطرات هاشمی رفسنجانی در آذرماه ۱۳۷۷، رهبر جمهوری اسلامی ایران مأموریتی ویژه به مجمع تشخیص مصلحت برای تشکیل شورایی به منظور بررسی مسائل حساس و سری واگذار کرده بود.
سازوکار مجمع تشخیص مصلحت نظام
از مرداد ۱۳۹۲، جلسات مجمع برای بررسی مصوبات در صورت مخالفت با شرع و قانون اساسی و در صورت بروز اختلاف بین مجلس و شورای نگهبان، با حضور دو سوم اعضا رسمیت پیدا میکند و تصمیمات نیز با دو سوم آرا تصویب میشوند. پیش از این، حضور بیش از نصف به علاوه یک نفر الزامی بود.