محمدرضا بذری
محمدرضا بذری مداح ایرانی اهل بابل است که در سال 1360 در شهرستان بابل به دنیا آمد. محمدرضا بذری از نوجوانی وارد حرفه مداحی و ستایشگری شده و هم‌اکنون به عنوان یکی از مداحانی که با گویش مازندرانی مداحی می‌کند شهرت دارد. محمدرضا بذری
| اطلاعات شخصی | |
|---|---|
| نام(های): | محمدرضا بذری |
| تاریخ تولد: | 1360 |
| محل تولد: | بابل |
| ملیت: | ایرانی |
| تابعیت: | ایران |
| محل زندگی: | بابل |
| تحصیلات: | علوم و معارف قرآنی |
| پیشه: | مداح |
| فرزندان: | محمدمهدی |
محمدرضا بذری تحصیلات خود را پس از کسب دیپلم رشته علوم تجربی برای مدتی رها کرد اما هم‌اکنون دانشجوی رشته علوم و معارف قرآنی است. محمدرضا بذری همچنین کارمند فرودگاه ساری است و به عنوان مسئول روابط عمومی در این فرودگاه مشغول به کار است.
محمدرضا بذری برای اولین بار در هیئت قمر بنی هاشم در محل زندگی خود مداحی کرد و سپس به هیئت انصارالحسین مسجد قهاریه در بابل معرفی شد و به صورت حرفه‌ای مداحی را ادامه داد.
محمدرضا بذری اصول حرفه‌ای مداحی را نزد افرادی همچون سید قاسم زنجانیان و حاج آقا محسن زاده آموخته است.
خانواده محمدرضا بذری
محمدرضا بذری ازدواج کرده و متاهل است و صاحب دو فرزند به نام‌های محمدمهدی و زینب می‌باشد.
مداحی محمدرضا بذری با گویش مازنی
در هفتمین نشست از سلسله جلسات علمی «آهات» با موضوع تحلیل مدیحه‌سرایی محرم و صفر با بررسی عملکرد محمدرضا بذری برگزار شد. در این نشست رحیم آبفروش دبیر جامعه ایمانی مشعر به عنوان منتقد اجتماعی و رضا خورشیدی‌فرد شاعر و نوحه‌سرا به عنوان منتقد ادبی و هنری و سید ابوالحسن حسینی به عنوان دبیر نشست حضور داشتند.
آبفروش در خصوص مداحی محمدرضا بذری با گویش مازنی گفت:
OPENblockquote متأسفانه به واسطه فعالیت رسانه‌ای فرم یکسانی برای همه هیأت‌ها در حال دیکته شدن است اما حاج رضا بذری از این جهت متمایز و متفاوت است و حتی از آهنگ مازنی هم استفاده می‌کند. سال‌ها موسیقی مازنی با رقص و آواز شناخته می‌شد اما بذری آن نغمه و موسیقی محلی را با کارکرد صحیح آن وارد نوحه کرد و مداحی مازنی را وارد هیأت‌های امروزی کرد. همان قالبی که در مجلس عروسی کارکرد داشت به خوبی در خدمت فرهنگ سیدالشهدا هم وارد شد و جواب هم داد.دبیر نشست نیز در این باره گفت:
OPENblockquote اینکه هیأتی و مداحی بر روی ویژگی‌های اقلیمی، زبانی و تنوعات فرهنگی خودشان تمرکز کنند، یک اتفاق بزرگی است که در هیأت بذری خیلی روی زبان مازنی زحمات فوق‌العاده‌ای کشیدند و برخی گویش‌های در حال متروک شدن را احیا کردند. به گونه‌ای که برخی دوستان می‌گفتند برخی گویش‌ها فقط در روستاها استفاده می‌شد و بعد از استفاده بذری، این گویش‌ها احیا شدند.[1]
آثار محمدرضا بذری
- تنها ترین آدم دنیا منم
- تقدیر گریه میکنه
- خواب این لحظه که افتادی رو خاکا
- مثل قناری غزل خونم امشب
- سه ساله روضه خونم
- ای میخ اول مطمئن شو
- جواب دعا دعوا شد
- شرط پیمبری به پسر داشتن که نیست
- دعای فرج بخونید شبای ماه ربیعه
منابع
منابع
- مداحی که گویش‌های فراموش شده مازنی را با روضه احیا کرد. [برداشته شده در تاریخ 2 بهمن 1402] ↩