منصور یکم سامانی

منصور یکم یا ابوصالح منصور بن نوح یکی از امیران سلسله سامانیان بود. منصور یکم در تاریخ 350 ه.ق بعد از عبدالملک یکم به پادشاهی رسید و تا تاریخ 365 ه.ق حکومت کرد. در این مدت مرکز حکومت او بخارا بود. سرانجام بعد از منصور یکم، نوح بن منصور به پادشاهی رسید. پادشاهان ایران

منصور یکم
نام کامل: ابوصالح منصور بن نوح
لقب(ها): امیر سدید
تاریخ فوت: ۱۱ شوال ۳۶۵ (قمری)
سلسله: سامانیان
قلمرو: خراسان و ماورالنهر
مرکز حکومت: بخارا
شاه قبلی: عبدالملک یکم
شاه بعدی: نوح بن منصور
آغاز سلطنت: 350 ه.ق
پایان سلطنت: 365 ه.ق
نام پدر: نوح یکم
همسر(ها): کتایون خاتون، رافعه خاتون، صفیه خاتون

منصور یکم، جانشین عبدالملک، در طی فرمانروایی پانزده ساله‌اش، به سنّت پیشینیان خود به پشتیبانی و پروردن دانشوران و شاعران و مفسران همت گماشت. به فرمان این امیر، ابوعلی محمّد بن عبدالله، از سال ۳۵۲ هجری به ترجمه تاریخ الامم و الملوک طبری مبادرت کرد. وی همزمان با ترجمه تاریخ طبری به فارسی، مطالبی را از اصل عربی حذف کرد و از کتب و منابع مطالبی نیز بر آن افزود. از این رو، این کتاب از صورت ترجمه بیرون آمد و رنگ و شکل تألیف به خود گرفت و به تاریخ بلعمی شناخته می‌شود.

قلمرو

در منابع قلمرو حکومت منصور یکم 'خراسان و ماورالنهر' ذکر شده است.

درگذشت

منصور یکم سرانجام در تاریخ ۱۱ شوال ۳۶۵ (قمری) درگذشت.