مهران نائل (متولد ۲۵ خرداد ۱۳۶۰ در اصفهان) بازیگر تئاتر، تلویزیون و سینما است. او دارای لیسانس بازیگری از دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران و فوقلیسانس کارگردانی از دانشگاه تربیت مدرس است.
مهران نائل
| اطلاعات شخصی |
|---|
| نام(های): | مهران نائل |
| |
| |
| تاریخ تولد: | ۲۵ خرداد ۱۳۶۰ |
| محل تولد: | اصفهان |
| |
| |
| |
| |
| |
| |
| |
| |
| |
| |
| |
| تحصیلات: | لیسانس بازیگری از دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران و فوقلیسانس کارگردانی از دانشگاه تربیت مدرس |
| پیشه: | بازیگر |
| |
| |
| |
| |
| |
| |
| |
فعالیت هنری
مهران نائل به طور جدی از سال 1386 وارد عرصه بازیگری در سینما شد و اولین نقشی که در سینما ایفا کرد در فیلم "آخرین نقش" بود و سپس در آثاری چون اتوبوس شب، کیمیا و خاک، سریال در مسیر زاینده رود و سریال نمایش خانگی شهرزاد در هر سه فصل بازی کرده است. مهران نائل با بازی در سریال پربیننده شهرزاد مورد توجه مردم قرار گرفت. او در سال 1400 در مجموعه تلویزیونی آتش و باد به ایفای نقش پرداخت.
افتخارات
مهران نائل در سال 1391، کاندیدای دریافت چهار جایزه از پانزدهمین جشنواره بین المللی فیلمهای پلیسي مسکو و برنده جایزه ویژه هیات داوران بهترین کارگردانی و دیپلم افتخار بهترین بازیگر نقش اول مرد و بهترین بازیگر نقش مکمل مرد بوده است.
او همچنین برنده جایزه بهترین کارگرداني از دومين جشنواره سراسری میلاد سرخ و کاندیدای بهترین کارگردانی، فیلم و فیلمنامه از جشنواره فیلم دهلی در سال ۱۳۹۲ و کاندیدای بهترین کارگردانی و بهترین فیلم از جشنواره فیلمهای مذهبی رم و کاندیدای بهترین کارگردانی و برنده جایزه بهترین تدوین از جشنواره فیلمهای تلویزیونی ۱۳۹۲ شد.
آثار هنری مهران نائل
فیلم سینمایی
مجموعه تلویزیونی
تله تئاتر
| سال | عنوان | کارگردان |
|---|
| ۱۳۸۷ | سه پاس | فرهاد مهندس پور |
| ۱۳۸۸ | خانم سویج عجیب | محمد یعقوبی |
تئاتر
| سال | عنوان | کارگردان |
|---|
| چهار حکایت از چندین حکایت رحمان | (علیرضا نادری) |
| آفتاب از میلان طلوع میکند | (آرش عباسی) |
| داستان عامه پسند | (آرش عباسی) |
| ۱۳۸۶ | ادیپ در راه | (فابرس نیکوت، پروژه مشترک ایران- فرانسه، پاریس ۲۰۰۷) |
| ۱۳۸۸ | دژاوو | (مهران نائل و ژولین گرهارد، پروژه مشترک ایران -آلمان، جشنواره مورگنلند آلمان و تالار مولوی تهران ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰) |
| ۱۳۸۹ | ایستگاه | (سرگل اسلامیان، ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ در ارمنستان، ۲۰۱۱ ترکیه) |
| اوراتوریو عدالت | بابک مُهری |
| ۱۳۹۲ | هوراشیو | (عباس اقسامی، تهران و لیسبون، ۲۰۱۳) |
| ۱۳۹۳ | رؤیای پائیز | (فریندخت زاهدی، تهران و شانگهای، ۲۰۱۴) |