هوشنگ گلشیرینویسنده و روزنامه‌نگار معاصر ایرانی است که در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۱۶ در اصفهان به دنیا آمد و در نوجوانی به واسطه شغل پدر به آبادان رفت. به گفته خودش:
OPENblockquote <strong>هوشنگ گلشیری</strong>
اطلاعات شخصی
نام(های):
هوشنگ گلشیری
تاریخ تولد:
۲۵ اسفند ۱۳۱۶
محل تولد:
اصفهان
تاریخ فوت:
۱۶ خرداد ۱۳۷۹
محل دفن:
امامزاده طاهر کرج
پیشه:
نویسنده و روزنامه‌نگار
همسر(ها):
فرزانه طاهری
فرزندان:
غزل و باربد
«اقامت در آبادان باید شکل‌دهنده حیات فکری و احساسی من باشد. پدرم کارگر بنا، سازندهُ مناره‌های شرکت نفت بود و ما مدام از خانه‌ای به خانهُ دیگر می‌رفتیم و همه‌اش هم بازی و بازی می‌کردیم. فقر هم بود، اما آشکار نبود، چون همه مثل هم بودیم و عالم بی‌خبری بود.»
گلشیری دوران تحصیل را در آبادان گذراند و در 1334 به زادگاهش بازگشت. سپس برای تحصیل در رشته ادبیات فارسی به دانشگاه اصفهان رفت. در دوران دانشجویی
با انجمن ادبی صائب در شهر اصفهان آشنا شد و این موضوع باعث افزایش علاقه او به ادبیات شد و شروع به جمع‌آوری ادبیات عامیانه شهر اصفهان و مناطق اطراف آن کرد.
او با نگارش رمان کوتاه شازده احتجاب در اواخر دهه 40 به شهرت فراوانی رسید. این کتاب را یکی از قوی‌ترین داستان‌های ایرانی و گلشیری را وی را از تأثیرگذارترین داستان‌نویسان معاصر زبان فارسی دانسته‌اند.
او سردبیرمجله کارنامه بود. از دیگر فعالیت‌های مطبوعاتی او می‌توان به همکاری با مجلات آدینه، دنیای سخن، مفید و فصلنامه زنده‌رود اشاره کرد.
هوشنگ گلشیری در 16 خرداد 1379 در سن 62 سالگی بر اثر ابتلا به مننژیت درگذشت و در امامزاده طاهر کرج به خاک سپرده شد. بنیاد هوشنگ گلشیری هر سال جوایزی را به آثار منتخب زبان فارسی اهدا می‌کند.
آثار
برخی از |آثار هوشنگ گلشیری در جدول زیر دسته‌بندی شده‌اند:
مجموعه داستان
رمان
داستان بلند
فیلم‌نامه
مثل همیشه
شازدهٔ احتجاب
شاه سیاه‌پوشان
دوازده رخ
نمازخانه کوچک من
کریستین و کید
حدیث ماهیگیر و دیو
جُبّه‌خانه
بره گمشده راعی
پنج گنج
معصوم پنجم یا حدیث مرده بر دار کردن آن سوار که خواهد آمد
