ویکتور هوگو
ویکتور هوگو با نام کامل ویکتور ماری هوگو، در تاریخ 26 فوریه 1802 در فرانسه به دنیا آمد. او سال‌های ابتدایی زندگی خود را در سفر به کشورهای مختلف گذراند. تحصیلات خود را در اسپانیا و سپس در فرانسه گذراند. او از نوجوانی به ادبیات علاقمند بود و اشعار ویرژیل را زیاد مطالعه می‌کرد. از این رو به سرودن شعر علاقه بیشتری پیدا کرد و شروع به سرودن کرد. <strong>ویکتور هوگو</strong>
| اطلاعات شخصی | |
|---|---|
| نام(های): | ویکتور ماری هوگو |
| لقب(ها): | ویکتور هوگو |
| تاریخ تولد: | ۲۶ فوریهٔ ۱۸۰۲ |
| محل تولد: | برانسون، فرانسه |
| تاریخ فوت: | ۲۲ مهٔ ۱۸۸۵ |
| محل دفن: | پانتئون، پاریس |
| پیشه: | نویسنده، شاعر |
| همسر(ها): | آدل فوشه |
| فرزندان: | 5 فرزند |
نخستین کتاب شعر ویکتور هوگو در سال 1882 با عنوان «قصیده‌ها و دیگر اشعار» به چاپ رسید. در زمان چاپ این مجموعه شعر، ویکتور تنها 20 سال داشت. او سپس در سال 1826، اولین رمان خود را با عنوان «بو-ژارگال» منتشر کرد.
او پس از سالها کشمکش خانوادگی با دوست دیرینه خود در سال آدل فوشه در سال 1822 ازدواج کرد. این ازدواج سالها ادامه داشت و این د. صاحب 5 فرزند شدند. اما ادل فوشه ناگهان تصمیم گرفت با ژولیت دوئه، بازیگر فرانسوری ازدواج کند و از ویکتورهوگو جدا شد.
ویکتور هوگو در طول زندگی به دلیل عقاید و باورهایی که در زمینه آزادی خواهانه و سوسیالیستی و دفاع از محرومان و مظلومان جامعه داشت. همواره مورد خشم سران و بزرگان حکومتی قرار می‌گرفت.
اصولا با فشارهایی تحت عنوان تبعید، تنبیه، سانسور و… مواجه بود. اما در طول تمامی این فشارها هیچوقت از عقاید و باورهایش دست نکشید. تا سرانجام به بروکسل و سپس جزیره جرزی و در نهایت به جزیره گریزین تبعید شد.
هنگامی در تبعید به سر میبرد شروع به نوشتن مقالاتی درباره اعمال ظالمانه حکومت فرانسه کرد و در مشهور ترین مقالاتی که ضد ناپلئون سوم داشت این مقالات در فرانسه ممنوع اعلام شد. وی با این نوشتن‌ها به پختگی بیشتری رسید و در ابتدا اشعار حماسی سرود و سپس به نوشتن کتاب بینوایان و کتاب جنجالی ناپلئون صغیر پرداخت.
سرانجام کار ناپلئون سوم تمامی تبعیدی‌های سیاسی را بخشید. اما هوگو از پذیرش این بخشش سر باز زد چراکه اگر او این بخشش را بپذیرد به این معنی است که دیگر نمیتوان به دولت و جامعه نقد و انتقادی نوشت. او صبوری کرد و پس از مرگ ناپلئون سوم هوگو با چهره‌ای تحت عنوان قهرمان ملی به پاریس بازگشت و عضو مجمع نمایندگان ملی و سپس سناتور جمهوری سوم شد.
ویکتور هوگو در 22 مه‌ی 1885 پس از تحمل مدتی بیماری، در 83سالگی، در پاریس درگذشت.
از او آثار زیادی در قالب رمان، نمایش‌نامه، مجموعه شعر و... به جا مانده.
آثار او به زبان‌های زیادی ترجمه شده و در سراسر دنیا منشر می‌شوند. اشعار و آثار او همچنین در کتب درسی و دانشگاهی آمده و تدریس می‌شوند.
آثار
آثار ویکتورهوگو در جدول زیر دسته‌بندی شده‌اند:
| رمان | شعر | نمایش‌نامه |
|---|---|---|
| بینوایان | شرقی‌ها | کرامول |
| گوژپشت نتردام | هنر پدر بزرگ بودن | آمی روبسار |
| آخرین روزهای یک محکوم به اعدام | اغانی جدید | ارنانی |
| رنجبران دریا | اغانی و قصاید | ماریون دلورم |
| کلود ولگرد | شرقی‌ها | شاه تفریح می‌کند |
| مردی که می‌خندد | برگ‌های خزان | لوکرس بورژیا |
| نود و سه | نغمات شفق | ماری تودور |
| ریبلاس | صداهای درونی | آنژلو |
| برگ‌های خزان | پرتوها و سایه‌ها | اسمرالدا |
| روح انسان | کیفرها | اسمرالدا |
| نغمات شفق | سیر و سیاحت | ریبلاس |
| کارگران دریا | افسانه قرون | توامان |
| بوگژارگال | غزلیات کوچه‌ها و بیشه‌ها | بورگراوها |
| هان دیسلند | سال مخوف | تورکه مادا |
| فن پدربزرگی | تئاتر در هوای آزاد | |
| پاپ | ||
| شفقت عالی | ||
| ادیان و دین | ||
| خر | ||
| ریاح چهارگانه روح | ||
| عاقبت شیطان | ||
| مکنونات چنگ | ||
| خدا | ||
| سال‌های شوم | ||
| دسته گل آخرین |