گلی ترقی

گلی ترقی نویسنده زن ایرانی است که به تاریخ 17 مهر 1318 در تهران به دنیا آمد. او تحصیلات ابتدایی خود را در محله شمیران گذراند. پدرش، لطف‌الله ترقی، صاحب مجله‌ ترقی بود و مادرش نویسنده داستان‌های عاشقانه بود. <strong>گلی ترقی</strong>

او در نوجوانی برای تحصیل در رشته فلسفه به آمریکا مهاجرت کرداما در آنجا دوام نیاورد و به ایران بازگشت و در رشته‌ شناخت اساطیر و نمادهای آغازین مشغول به تحصیل شد.

او در حین تحصیل با هژیر داریوش، کارگردان و فیلم‌ساز، آشنا شد و این آشنایی منجر به ازدواج شد. به واسطه این ازدواج او به محافل ادبی مختلفی راه پیدا کرد و در این نشست‌ها که اغلب در خانه‌ ابراهیم گلستان برقرار شد، با افرادی چون فروغ فرخزاد، سهراب سپهری، صادق چوبک، پری صابری و... آشنا شد.

او به تشویق فروغ فرخزاد برای انتشار نوشته‌هایش اقدام کرد و اولین داستانش را به نام میعاد را در یک نشریه‌ دانشگاهی چاپ کرد. نوشته‌های او که اغلب سبکی خاطره‌گونه دارند، مورد توجه مخاطب‌های زیادی قرار گرفته است.

گلی ترقی در اوایل دهه‌ی پنجاه به فرانسه رفت و در آنجا ساکن شد.

اولین داستان او در سال 1345 اولین در نشریه‌ «اندیشه و هنر» منتشر شد و سپس اولین کتابش با نام «من هم چه‌گوارا هستم» را در سال 1348 منتشر کرد. دو کتاب خاطره‌های پراکنده و دو دنیا که دنباله‌ی هم هستند، از دیگر آثار شاخص گلی ترقی است.

علاوه بر آن می توان به سه رمان موفق او با نام‌های خواب زمستانی، اتفاق و بازگشت اشاره کرد.

بعدها رمان کوتاه خواب زمستانی توسط درتا سوآپا، نویسنده، مترجم و منتقد لهستانی که فارغ‌التحصیل رشته‌ی ایران‌شناسی است، به زبان لهستانی ترجمه شد.

جوایز و افتخارات

• داستان گل‌های شیراز: در سومین دوره‌ی جایزه‌ی هوشنگ گلشیری، به عنوان داستان برگزیده شناخته شد.
• داستان آن سوی دیوار: در سومین دوره‌ی جایزه‌ی هوشنگ گلشیری، به عنوان داستان برگزیده شناخته شدند.
• داستان بزرگ بانوی روح من: پس از ترجمه به زبان فرانسه، به عنوان داستان برتر سال فرانسه، انتخاب شد.
• در سال 1380، سه داستان از کتاب جایی دیگر عنوان داستان‌های برجسته را از سوی هیئت داوران جایزه‌ هوشنگ گلشیری از آن خود کردند.

آثار