ترشی

ترشی یکی از چاشنی‌های خوشمزه و پرطرفدار خانواده‌های ایرانی است. ترشی انداختن به منظور استفاده از میوه‌ها و سبزیجات در سایر فصل‌های سال و یا استفاده از آن‌ها به نحوی دیگر است. انواع ترشی با میوه و سبزیجات مختلف هر فصل درست می‌شود. بعضی از ترشی‌ها تکنیک‌های خاصی برای درست کردن دارند و بعضی را باید با مواد بخصوصی طعم‌دار کرد.

ترشی انداختن فرایندی برای حفظ و ذخیره غذا و طولانی کردن عمر آن‌ها با استفاده از باکتری‌های غیرهوازی^[1] مفید است. این باکتری‌ها با رشد و ایجاد کلونی مانع از رشد باکتری‌ها و سایر عوامل بیماری‌زا و یا ناخوشایند مثل انواع کپک‌های مسموم کننده می‌شوند. این امر به دلیل دیاکسید‌کربن آزاد شده در فضای بسته شیشه است که سبب رشد باکتری‌های غیر هوازی می‌شود که نیازی به اکسیژن ندارند. این مخمر‌ها هیچ ضرری برای انسان ندارند، اما باعث تخمیر مواد غذایی و طولانی شدن عمر آن‌ها می‌شوند.

انواع ترشی‌های شهرهای مختلف ایران

• کردستان: ترشی هفت بیجار
• بندرعباس و بوشهر: ترشی بندری

• سیستان و بلوچستان: ترشی انبه

• گیلان و مازندران: ترشی بادمجان، ترشی بامیه، سیر ترشی، ترشی بیجار، ترشی نازخاتون

• مرکزی: ترشی خرفه

• خراسان: ترشی سالاد شور

• کرمان: ترشی خرما

• فارس: ترشی گلک

• کرمانشاه: ترشی ونوشک

• قزوین: ترشی انگور سیاه، ترشی پیاز، ترشی مخلوط، ترشی فلفل، ترشی موسیر، ترشی سالسا، ترشی لیته

• یزد: ترشی کیپر یا کورک

• همدان: ترشی گردو

علت خراب شدن ترشی چیست؟

بهترین ظروف برای نگهداری ترشی ظروف شیشه‌ای هستند. برای اینکه بتوانید ترشی را به مدت بیشتری و بدون تغییر نگهداری نمایید، آن ها را داخل ظروف شیشه‌ای نگهداری کنید.

منابع

منابع

1. <معرفی باکتری‌های غیرهوازی> برداشت شده در 1402/02/01 ↩