دین
دین از نظر واژه شناسی به معنای مجموعهای از عقاید، اخلاق، قوانین و مقررات است که از آنها در زندگی شخصی و اجتماعی به منظور اداره امور و روابط استفاده میشود. 
انسان موجودیاست که هم با جهان مادی در ازتباط و تعامل است و هم بعد روحی و روانی پیچیدهای دارد و دین مجموعه ایست که موضوعات طبیعی و فراطبیعی را به صورت جامع پوشش میدهد.
ادیان مختلفی در جهان وجود دارد که شاکله و ارکان مبانی خاص خود را دارند. با این حال اغلب مردم دنیا ادیان الهی و آسمانی را بیشتر به رسمیت میشناسند و پیروان این ادیان نیز در جهان بسیار بیشتر است.
تعربف دین از دیدگاه اندیشمندان حوزههای مختلف
- تعریف روانشناختى: «دین؛ احساسات، اعمال و تجربیات افراد در هنگام تنهایى، آنگاه که خود را در برابر هر آنچه که الهى مینامند، مییابند». (ویلیام جیمز)
- تعریف جامعهشناختى: «مجموعهاى از باورها، اعمال، شعایر و نهادهاى دینى که افراد بشر در جوامع مختلف بنا کردهاند». (تالکوت پارسونز)
- تعریف طبیعتگرایانه: «مجموعهاى از اوامر و نواهى که مانع عملکرد آزاد استعدادهاى ما میشود». (اس. رایناخ) و همان رویکرد با همدلى بیشتر: «دین، همان اخلاق است که احساس و عاطفه به آن، تعالى، گرما و روشنى بخشیده است». (ماتیو آرنولد)
- تعاریف دینى، مانند: «دین، اعتراف به این حقیقت است که کلیه موجودات تجلیّات نیرویى هستند که فراتر از علم و معرفت ماست» (هربرت اسپنسر)
ضرورت دین
علامه طباطبایی دو استدلال برای لزوم و ضرورت دیدن دارد:
اول:
- انسان موجودى استخدام کننده است.
- استخدامگرى بشر در طبیعت وى نهفته است.
- استخدامگرى بشر موجب اختلاف در تمام شئون حیات میشود.
- نظام تکوین اقتضا میکند که این اختلافها رفع شود تا انسان به کمال لایق خود برسد.
- رفع این اختلافات جز به وسیله قانون امکانپذیر نیست، قانونى که زندگانى اجتماعى انسان را اصلاح کند و سعادت وى را تأمین نماید.
- طبیعت انسان از عهده این کار بر نمیآید؛ چون خودش عامل اختلاف است.
- اختلافات به وسیله قوانینى که با اندیشه بشرى وضع شود از میان نمیرود.
- با توجه به مقدمات فوق به این نتیجه میرسیم که ضرورت دارد تا پروردگار از راهى غیر طبیعى به انسان راه را نشان دهد و این راه همان راه وحى است.
دوم:
- انسان یکى از اجزاى جهان آفرینش است.
- دستگاه آفرینش براى انسان ساختمان مخصوصى تهیه کرده است که زمینه ساز کمال وى میباشد.
- مقتضاى تجهیزات وى، زندگى اجتماعى است.
- حیات انسانى حیاتى است جاودان که با مرگ قطع نمیشود.
- انسان باید از راه و روشى در زندگى دنیوى پیروى کند که هم سعادت این سراى گذران را تأمین کند و هم سعادت آن سراى جاودان را.
- راه و روشى که این هدف را دنبال میکند دین نامیده میشود.
ادیان مختلف
آنچه تا بهحال از آمارها و بررسیهای مختلف به دست آمده، این است که حدود ۱۰۰۰۰ دین و آئین مختلف در سراسر جهان وجود دارد. فراوانی پیروان این ادیان بسیار مختلف است. بیش از هشتاد درصد مردم جهان پیرو ادیان الهی و آسمانی هستند.
درمیان این شمار از ادیان مختلف، چهار دین هستند که بیشتر پیروان را دارند. این ادیان به ترتیب عبارتند از:
دسته بندی ادیان
ادیان به دو دسته اسمانی و غیر اسمانی تقسیم میشوند. منظور از دین آسمانی، دینی است که توسط پیامبر و فرستادهای از سوی خدا تبلیغ و ترویج شده و دین غیر اسمانی آن است که توسط افکار و عقید یک یا گروهی انسان پایه ریزی شدهباشد.
آنچه در همه ادیان مشترک است، اعتقاد آنها به ماوراءالطبیعه است. یعنی چیزی فراتر از زندگی مادی و دنیایی.
ادیان ابراهیمی
دینهای ابراهیمی گسترده تری ادیان در جهان هستند. هریک از این ادیان پیامبری الهی دارند و دارای کتاب و شریعت خاص خود هستند و عبارتند از: دین اسلام، دین مسیحیت و دین یهودیت.
ادیان هندی
- هندوئیسم
- جین (دین)
- آیین بودایی
- ترواده
- مهایانه
- وجرهیانه
- آیین سیک
دین در آسیای شرقی
- آیین بودایی
- کنفوسیوسگرایی
- ادیان بومی: ادیان سنتی چینی
- شینتو